یک مشت حرف مفت برای نرگس

گاهی باید بدانی کسی پشت این دیوار ضجه می زنداما دیوار را نمیشکند چون خود را مجازات میکند ... و تو به انتظار کسانی هستی که کدام یک برایت دیوار خواهند شکست ...

...

به سراغ من اگر می آییچتری دو نفریهمراه بیاورتا اشک خیسمان نکند...

ابر پر برکت بهاری امپشت اینسرزمینشادیبی واهمه این بیابان وکویر دلمکجا رفته بودی؟؟که اکنون چنین خرامان و پشیمان برمی گردی؟به این دلربایی...شکوفه ناز منمگر نسیم میتواند با تو قهر باشد؟مگر عطر تو را جز من کسی قدر می داند؟شور و دلواپسیشامگاهانممهربان همیشگی امهمزبان بهتری مگر میتوانستیم بیابیم؟همیشه بمانمن امشب توی این اقیانوسفانوس خود را یافته امیکپارچه آتشیگرمم کن توی این بندر یخ کرده...

بیاقبل توام...نصبش کنیادت بدهم...قلبم چه جور کار میکند...

آنقدر توی گوشتبغل پیچک موهای انبوهتنجوا خواهم کرداسم کوچک تو رانرگس من....نرگس من....که گوشهایت از سر زندگیصدای بهشت را هم بشنوند...

نرگس مندر این دنیای غریبجاهل و آزمندقصی و ددخوشحالم که باید مواظب گلی باشمقریبهوشمند و دلدادهظریف و عجیبدوستش بدارمو چه حس خوبی است دوست داشتن تو...

و هر گاهشبدری شبنم می گریدتوی مقدسیادم می افتیسعادت من...

نرگسوقتی رویم را به دوردستها می گیرمیعنی دوستت دارموقتی زیاد سیگار میکشمیعنی دوستت دارموقتی میگویم زیباتر شده اییعنی خجالت میکشمبگویم دوستت دارم...

بعد برای اینکه وقتی بیکار میشویمثل خوره این دلتنگی میافتد به جانتمی روی توی فروشگاهها پرسه می زنیکه وقتت بگذردمیدانی نرگس؟وقتی انسان بیکار میشود غصه عشق میریزد توی دلشبرای همین باید هر لحظه مشغول باشیم تا کمتر درد بکشیمتا وقتی بیکاریمثل سرکه ای که ظرفش را میخورد عشق می افتد به جان دلت و غصه بالاتر از توانت می افتد روی دوشتهمیشه این جماعت بیکار را درک نکرده بودم که چگونه مارک تک تک وسایل را مرور میکنندحرص میخوردم از این همه وقت گذارنیالان توی دلم میگویمطفلکی هاچقدر عاشق بودند...

نرگسگاهی هست که دلتنگی انسان را خفه میکنداما هر چه بود...ما قویتر شده ایمروزهای بهتری را احساس میکنممنتظرم از در بیاییهر چند سنگک و املتی نباشدیا چای شیریناما یک دل سیر صحبت هر دو را سیر میکندهیزمی یا شومینه ای نباشداما صحبت گرم هر دو را گرم میکند...