برای دریایم ۳

عاطفه حرمت داشت

هوش و ذکاتم دست کم گرفته نشده بود

اعتمادم به حرف یک زن پا برجا بود

شعرم شاید بوی پونه می داد

چایی ام دوباره سرد می شد

بهار کاش خواب می ماند

تو کاش نمی رفتی

برگرد